با سلام خدمت همه جوانان عزیز این وبلاگ اماده نشر نظرات دست نوشته ها نامه ها و.. راجع به دین اسلام ، امام زمان (عج) و... میباشد با نوشتن مطالب خود در قسمت نظر خواهی در صورت تایید شما با نام خودتان نمایش داده می شود با تشکر مدیریت وبلاگ
گفتم : در گروه خودتان چه کاره ای؟
گفت : دروازه بان دلم
گفتم :این هم شد کار برو تو خط حمله
گفت :فکرم از دروازه مطمئن نیست دلم یک دروازه است اگر کنترل نکنم پی در پی گل میخورم
گفتم : چه گلی؟
گفت :گل گناه و هوس و غرور و گل دوستیهای حساب نشده و غفلت از اینده
گفتم : چطور است جمع شویم وبا تیم ابلیس مسابقه دهیم؟
گفت :به شرط اینکه خودم دروازه بان باشم.چون میدانم که از چه زاویه ای توپ گناه را به طرف دروازه دلها شوت میکند
گفتم : قبول.ولی از کجا این تجربه را کسب کرده ای؟
گفت :زاویه حمله ابلیس (غفلت)است و (غرور).وقتی چراغ یاد خاموش می شودغرور به دشمن(گرا)می دهد انگاه گل گناه دروازه دل را میگشاید.شیطان حریف قدری است نمیشود ان را دست کم گرفت
گفتم : پس تو خط دفاع را بیشتر دوست داری؟
گفت :ادم اگر نتواند دفاع خوبی داشته باشدمهاجم خوبی هم نمی شود
گفتم : دیگر کدام زاویه را باید مراقب بود؟
گفت : خواهی نخوری ز تیم ابلیس شکست
باید به دفاع از دل و دیده نشست
چون شوت شود بسوی دل توپ گناه
دروازه دل به روی ان باید بست
گفتم : دروازه بانی هم عجب لذتی دارد
گفت : به شرط انکه گل نخوری و حمله شیطان را دفع کنی.(جهاد با نفس)به همین جهت بالاترین مبارزهاست
به امید ظهورش دست به دعا برمیداریم
با تشکر
نوشته شده توسط : اقا حامد
نوشته شده توسط :بانوی گرامی خانم مهتابی
| پرسش: |
| آیا نام و محل زندگی اصحاب امام زمان(عج) در روایات آمده؟ و اگر آمده چرا ما دعا می کنیم جزو اصحاب خاص آن حضرت باشیم؟ |
| پاسخ: |
نام اصحاب امام زمان(ع) اجمالا آمده است که مثلا به عدد اصحاب پیامبر در جنگ بدر یعنی 313 نفر هستند ولی باید دانست که این اصحاب افراد خاص الخاص امام عصر(عج) بوده و کادر اصلی او را تشکیل می دهند و این منافات با یار حضرت امام عصر(عج) بودن ندارد چرا که یاران او تنها در این افراد ویژه خلاصه نمی شوند و بلکه خود مراتبی دارد که طیف های گسترده را در بر می گیرد |
| پرسش: |
| امام صادق(ع) می فرماید که: مردم در غیبت امام زمان(عج) از وجود او سود می برند همانگونه که از خورشید پشت ابرها سود برده می شود(یعنی او خورشید پشت ابرهاست که اگر چه ظاهر نیست ولی نفعش به مردم می رسد) . |
| پاسخ: |
عملکرد یک امام معصوم(ع) که سیطره کامل بر عامل معنا و باطن و ملکوت دارد و هم حامل شریعت دین است دو کار اساسی می باشد الف: تبیین و اجرای شریعت الهی و بیان معارف الهی که این بعد در عصر غیبت تقریباً دست نا یافتنی است ب: هدایت باطنی انسانها و اعمال آنها و احیاناً دستگیری باطنی از اولیاء خداوند و سالکان کوی وصال دوست و این بدان جهت است که امام سیطره بر ملکوت دارد و رشد اعمال و هدایت آنها و هم رشد باطنی و هدایت باطنی انسانها به عهده اوست و این کارکرد امام معصوم(ع) در عصر غیبت هم ادامه دارد اگر چه از چشمان ما پوشیده است چنان چه خورشید در هوای ابری از چشمان ما پوشیده است. |
| منبع: پایگاه حوزه3849-23849-2 |
| پرسش: |
| هم اکنون حضرت مهدی در هزارۀ دوم زندگی خود به سر می برد، آیا از نظر ظاهری جوان هستند یا پیر؟ |
| پاسخ: |
حضرت مهدی (عج) در سال 255 ه . ق به دنیا آمدند و با توجه به این که الآن در سال 1429 ه . ق هستیم عمر حضرت در نیمۀ شعبان امسال، 1174 سال است. امام زمان (عج) بعد از شهادت پدرش هنگامی که برای نماز بر پیکر پاک پدر حاضر شدند، مردم او را مشاهده کردند در حالی که طفلی گندم گون بود و موهای فر داشت و بین دندان های جلوی او باز بود.[1] در مورد قیافه و شکل و شمایل ظاهری حضرت به طور کلی دو دسته روایت وجود دارد: الف- روایاتی که مطلق است و سن را بیان نمی کنند و فقط جوان بودن حضرت را متذکر می شود: 1. "شابٌ بعد کبر السن"؛ جوان است با این که سن او زیاد است.[2] 2. "رجوعه من غیبته بشرخ الشباب"؛ در بهترین مرحله ی جوانی ظهور می کند. [3] 3. "فی سن الشیوخ و منظر الشباب"؛ در سن کهن سالان و سیمای جوانان. [4] ب. روایاتی که علاوه بر تأکید بر جوانی، سن و سال را هم مشخص می کند. 1. "فی صورة فتیَ موفق ابن ثلاثین سنه"؛ با چهره ی جوانی کامل به سن سی سالگی. [5] 2. "فی صورة شاب دون اربعین سنة"؛ با چهره ی جوانی کمتر از چهل سالگی. [6] 3. سن اش زیاد و چهره اش جوان است به گونه ای که در نظر بیننده چهل ساله یا کمتر می نماید و از نشانه های ایشان آن است که تا زمان وفات پیر نمی شود.[7] شیخ طوسی از برخی کسانی که حضرت را در طول غیبت صغرا مشاهده کردند نقل می کند که آن حضرت جوانی زیبا رو، با بویی معطر و هیبتی عظیم بود. راوی می گوید: هنگامی که سخن می گفت، کسی را بهتر از او در سخن گفتن ندیدم.[8] در روایتی دیگر آمده: قد او نه طولانی است و نه کوتاه ، بلکه معتدل القامة است. سر مبارکش گرد و پیشانی اش پهن است. بینی او کشیده و گونه های او صاف و بر گونۀ راستش خالی است.[9] لازم است در مورد سن و چهرۀ ظاهری حضرت، نکاتی چند را متذکر شویم: 1. می دانیم که سن حضرت بیش از هزار سال است و روایاتی که سن ایشان را بین 30 تا 40 سال بیان کرده منظور این است که در زمان ظهور چهره و سیمای نورانی حضرت در این سن است و اختلاف سن در این موضوع موجب تضاد نمی شود؛ زیرا این اعداد نشانگر سن انسان کامل و جوان است. از حضرت امام رضا (ع) نقل شده که فرمود: علامت او این است که او از حیث سن پیر است، ولی در ظاهر جوان نشان داده می شود، به حدی که هر گاه کسی به او نظر می افکند گمان می کند که او سی ساله یا کمتر است. از جمله علامات او آن است که به مرور ایام و شب ها پیر نمی شود تا آن که مرگ او را فرا رسد.[10] 2. البته داشتن عمر طولانی سابقه دارد و اختصاص به حضرت مهدی ندارد. افرادی مثل نوح (950 سال) در قرآن آمده و یا حضرت خضر نبی که هزاران سال عمر کرده و هنوز زنده است و یا لقمان ابن عاد (3500 سال) و لقمان حکیم (4000 سال) یا زنده بودن حضرت عیسی (ع) از معمرین شمرده شده اند. توجیه علمی آن، این است که پیری و مرگ در اثر عوامل فرسایشی است، اگر آن عوامل نباشد شخص جوان می ماند.[11] |
| پرسش: |
| علائم نهایی پیش از ظهور امامان زمان (عج) چیست؟ |
| پاسخ: |
علائم ظهور حضرت مهدی (عج) بر دو دسته تقسیم می شوند: الف: علائم حتمی و قطعی؛ ب: علائم غیر حتمی و غیر قطعی که البته در این علائم هم ممکن است اختلاف نظر وجود داشته باشد. علائم غیر حتمی فراوان هستند و نوعاً بعضی از آنان به وقوع پیوسته است اما علائم حتمی و قطعی هنوز رخ نداده اند بعضی از این علائم قطعی عبارتند از: 1. خروج سفیانی: پیش از ظهور مردی از نسل ابوسفیان در منطقه شام خروج می کند و با تظاهر به دینداری گروه زیادی از مسلمانان را می فریبد و به گرد خود می آورد و بخش گسترده ای از سرزمینهای اسلام را به تصرف خویش در می آورد و بر مناطق پنجگانه شام، حمص، فلسطین، اردن و قنسرین (نام شهری در نزدیکی حلب) و منطقة عراق سیطره می یابد و در کوفه و نجف به قتل عام شیعیان می پردازد و برای کشتن و یافتن آنان جایزه تعیین می کند آنگاه که از ظهور امام زمان باخبر می شود با سپاهی گران به جنگ وی می رود که در منطقه بیداد (بین مکه و مدینه) با سپاه امام (ع) برخورد می کند و به امر خدا همه لشگریان وی به جز چند نفر در زمین فرو می روند و هلاک می شوند.[1] 2. خسف در بیداء: خسف یعنی فرو رفتن و پنهان شدن، و بیداء نام منطقه ای در مکه و مدینه است. ظاهراً لشگر سفیانی در این منطقه که به قصد جنگ با امام عصر(عج) آمده است در زمین فرو می روند.[2] 3. خروج یمانی: سرداری از یمن قیام می کند و مردم را به حق و عدل دعوت می کند این نشانه در منابع عامه نیست ولی در مصادر شیعه روایات فراوانی در این باره وجود دارد. امام صادق (ع) فرمود: قیامهای سه گانه خراسانی، سفیانی، یمانی در یک سال و یک ماه و یک روز خواهد بود و هیچ پرچمی به اندازه پرچم یمانی دعوت حق و هدایت نمی کند و هم فرمود که یمانی از علائم حتمی است.[3] 4. قتل نفس زکیه: زکیه یعنی فرد پاک و بی گناه و کسی که قتلی انجام نداده است و جرمی ندارد. در آستانه ظهور مهدی (عج) در گیرودار مبارزات زمینه ساز انقلاب حضرت مهدی (عج) فردی پاکباخته و مخلص از اولاد حضرت امام حسن مجتبی (ع) در راه امام می کوشد و در این راه مظلومانه به قتل می رسد. روایات گاهی نفس زکیه و گاهی «سید حسنی» گفته اند امام باقر (ع) فرمود: بین ظهور مهدی (عج) و کشته شدن نفس زکیه بیش از پانزده شبانه روز فاصله نیست.[4] 5. صیحه آسمانی: منظور از صیحه آسمانی صدایی است که در آستانه ظهور حضرت مهدی در آسمان شنیده می شود و همه مردم آن را می شنوند در روایات تعبیر به «نداء» «فزعه» «صوت» نیز بکار رفته است که ظاهر آن نشان می دهد که هر یک از اینها نشانه جداگانه ای است که پیش از ظهور واقع می شود لکن به نظر می رسد که اینها تعبیر از یک واقعیت است و ممکن هم هست که از سه حادثه جدای از هم خبر داده باشند که اول صداهای هولناکی برآید و همه را به خود متوجه کند (صیحه) و به دنبال آن صدای مهیب و هولناکی شنیده شود که دلهای مردم را به وحشت اندازد (فزعه) و آن گاه از آسمان صدایی شنیده می شود که مردم را به سوی مهدی(عج) فرا می خواند (نداء) روایاتی که از این معنا خبر داده اند از طریق شیعه و سنی فراوان هستند. امام باقر (ع) می فرماید: ندا کننده ای از آسمان نام قائم را ندا می کند پس هر که در شرق و غرب است آن را می شنود و از وحشت این صدا خوابیده ها بیدار و ایستادگان نشسته و نشستگان بر دو پای خویش می ایستند رحمت خدا بر کسی که از این صدا عبرت گیرد و ندای وی را اجابت کند زیرا صدای نخست، صدای جبرئیل روح الأمین است. آنگاه می فرماید: این صدا در شب جمعه بیست و سوم ماه رمضان خواهد بود در این هیچ شک نکنید و بشنوید و فرمان برید، در آخر روز شیطان فریاد می زند که «فلانی مظلوم کشته شد» تا مردم را بفریبد و به شک اندازد. و امام صادق (ع) می فرماید: در ابتدای روز گویند ه ای در آسمان ندا می دهد که آگاه باشید که حق با علی و شیعیان اوست. پس از آن در پایان روز شیطان که لعنت خدا بر او باد از روی زمین فریاد می زند که حق با عثمان و پیروان اوست پس در این هنگام باطل گرایان به شک می افتند هرگاه گوینده ای از آسمان نداء بزند که حق با اولاد محمد(ص) است در آن هنگام ظهور مهدی(عج) به سر زبانها می افتد به گونه ای که غیر از او یاد نمی کنند.[5] 6. خروج دجال: این نشانه در کتب اهل سنت از علائم برپایی قیامت شناخته شده است[6] ولی در منابع روایی شیعه از نشانه های ظهور است. و اشکال ندارد که هم علامت ظهور و هم علامت معاد باشد. چون خود ظهور امام عصر (عج) هم از علائم آخرالزمان می باشد. دجال فردی است که در آخر الزمان و پیش از قیام مهدی (عج) خروج می کند و غیر عادی است و با انجام کارهای شگفت انگیز جمع زیادی از مردم را می فریبد و سرانجام به دست عیسی مسیح (ع) در کنار دروازه ”لد“ در منطقه شام به هلاکت می رسد. در مورد دجال نظریه های متعددی طرح شده است مثلا گروهی آن را فردی نامیده اند و دسته ای آن را جریانی می دانند و نه شخص معین که مطرح کردن این امور مجال دیگری را می طلبد |
